Η Παιδούπολη του Ιωσηφόγλειου

 Σε μια έκταση 9 στρεμμάτων δίπλα στη Λ. Συγγρού στη περιοχή της Νέας Σμύρνης ο μικρασιάτης τραπεζίτης και επιχειρηματίας Χαράλαμπος Ιωσηφόγλου δίνει μια σημαντική δαπάνη προκειμένου να κτιστεί ορφανοτροφείο. Η έκταση παραχωρήθηκε από το κράτος και έτσι ξεκίνησε να λειτουργεί το 1932 το ίδρυμα με την ονομασία "Ιωσηφόγλειο". Αρχική του αποστολή ήταν η φιλοξενία προσφύγων αγοριών από τη Μικρά Ασία.

Ο γιός του ιδρυτή Όμηρος Ιωσηφόγλου ολοκληρώνει το ναό του Αγίου Χαραλάμπους στο περίβολο του Ιδρύματος. Την περίοδο του β` Παγκοσμίου το ίδρυμα επιτάσσεται και μετατρέπεται το καλοκαίρι του 1941 σε στρατιωτικό νοσοκομείο.

Το 1949 το Ιωσηφόγλειο παύει να λειτουργεί ως ορφανοτροφείο. Όταν σε αυτό στεγάζεται η Οικοκυρική και Επαγγελματική Σχολή Αγία Βαρβάρα μεταφερόμενη από την Γλυφάδα. Η σχολή με την επωνυμία «Παιδούπολη – Επαγγελματική Σχολή Αγία Βαρβάρα» λειτουργεί την περίοδο του εμφυλίου πολέμου με σκοπό να καταρτίσει επαγγελματικά ορφανά κορίτσια από την βόρεια Ελλάδα.

Το ίδρυμα λειτουργούσε με ευθύνη του Εράνου Βορείων Επαρχιών, του οποίου την ευθύνη είχε η Βασίλισσα Φρειδερίκη, στο πλαίσιο των παιδουπόλεων που είχαν αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα μετά τον εμφύλιο. Εκεί τα νεαρά κορίτσια μάθαιναν ραπτική, κοπτική και κέντημα με σκοπό να μπορούν να επιβιώσουν μετά την ενηλικίωσή τους επιστρέφοντας στις πατρίδες τους. Μαζί με τα τραπεζικά βιβλιάρια προικοδοτήσεως που δίνονταν όταν έφευγαν από το ίδρυμα υπήρχε η φήμη για παράνομες υιοθεσίες και ιδεολογική χειραφέτηση των οικότροφων.

Με την σταδιακή υπολειτουργία των παιδουπόλεων σε όλη την χώρα η «Αγία Βαρβάρα» του Ιωσηφόγλειου θεσμοθετήθηκε να λειτουργεί ως επαγγελματική σχολή με οικοκυρική και θεωρητική εκπαίδευση. Μάλιστα το 1972 η φοίτηση είχε γίνει τριετής στα εργαστήρια της σχολής.

Το 1983 το Ιωσηφόγλειο ανοίγει για πρώτη φορά και σε εξωτερικούς μαθητές και μετονομάζεται σε «Ειδική Επαγγελματική Σχολή Αγίας Βαρβάρας». Μαθητές εφηβικής ηλικίας μαζί με τα λιγοστά παιδιά που στερούνταν οικογένεια και έμεναν στο Ίδρυμα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν πλέον και σε εργαστήρια ξυλογλυπτικής, αγγειοπλαστικής και κοσμήματος.

Βέβαια τα χρήματα άρχισαν να τελειώνουν και έτσι το 1995 το Ιωσηφόγλειο διέκοψε τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης. Μέχρι σήμερα όμως συνεχίζεται το πρόγραμμα φιλοξενίας κοριτσιών που εισάγονται στο Ιωσηφόγλειο λόγω κοινωνικών προβλημάτων.

Το καλοδιατηρημένο νεοκλασικό κτίριο θυμίζει κάτι από την παλιά φήμη του Ιωσηφόγλειο. Αγέρωχο από τον χρόνο το ίδρυμα στέκει εκεί στον λοφίσκο πίσω από την πυκνή συστάδα δέντρων της Λ. Συγγρού. Η επιγραφή «Παιδόπολη» για τους μη γνωρίζονται φέρνει στο νου έναν παιδικό σταθμό για άλλους ξυπνά μνήμες του εμφυλίου. Σήμερα βέβαια η ονομασία στέκει ως ένα κομμάτι της ιστορίας του κτιρίου. Απομεινάρι μιας ολόκληρης κοινωνίας αποτελώντας ίσως και της τελευταία «εν ενεργεία». Όπως και να έχει ο ζεστός κήπος με την παιδική χαρά κάτω από τον παχύ ίσκιο στο προαύλιο του ιδρύματος έχει συνδέσει την παρουσία του με φωνές τόσων και τόσων παιδιών.